Sözle Fotoğraflar 24 – Ak Sakallı Dede

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde kalbur saman içinde küçük bir kasabanın birinde küçük bir çocuk yaşarmış. Günlerden bir gün kasabaya ak sakallı, nur yüzlü bir dede gelmiş ve dosdoğru küçük çocuğun yaşadağı küçük eve gidip kapıyı vurmuş. Bir torba fındığı tek bir kelime söylemeden çocuğa bırakıp gözden kaybolmuş.

Az zaman geçmiş çok zaman geçmiş, her yeni ay zamanı çocuğa fındık getirmiş ak sakallı dede. Bir gün dayanamayıp dedeye sormuş çocuk: “Ey nur yüzlü ak sakallı dede, söyle bana kimsin sen, in misin cin misin, ne diye hiç ağzını açmazsın. Bunca çocuk içinden fındıklarını sadece bana verir gidersin?” Çocuk her ne kadar yalvarıp yakardıysa da, yine hiçbir şeycikler söylemeden gözden kayboluvermiş dede. Bir daha da hiç görünmemiş.

Masal bu ya, üç zaman sonra dede tekrar çıkagelmiş. “Oğul” demiş, “bak, beni can kulağıyla dinleyesin. Herşey bilinmez, her şey izah edilemez. Lakin düşündüm taşındım. Sana şu kadarını söyleyebilirim ki, vaktin birinde talih kuşu senin karşına güzeller güzeli, melekler meleği, iyilikler perisi bir prensesi çıkaracak. Kıymetini bilesin onun. Sakın ola ki üzmeyesin. “

Bunun üzerine çocuk ,“Etme eyleme dede, sen bunları nasıl bilirsin. Ağzından çıkanı duymaz mı kulağın senin. Benim gibi küçücük bir çocukla, fındıklarla, dünyalar güzeli bir prensesin ne ilişkisi olur ki?“ demeye kalmaz, ak sakallı dede sırra kadem basar…

Gökten üç elma düştü. Biri bu masalı anlatana, biri dinleyene, biri de küçük çocuğa.

Advertisements
This entry was posted in Sözle Fotoğraflar and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s