Sözle Fotoğraflar 12 – Ağlayan Su

Eli kalem tutmuş, sonra, birçok şehirde, birçok semtte çakmak taşı, kibrit, milli piyango, kaldırımdan sahaf kitapları, boynuna dolayıp kemer, ağlayan su diye su, her eve lazım diye tef satmıştı. En uzun süre, en son yaptığı iş ayakkabı boyacılığı oldu. Eli kalem tuttuğu zamanlarda her sabah aynı saatte masaya oturduğu gibi, her sabah aynı saatte Beyoğlu’nda ayakkabı sandığının arkasındaki yerini aldı.

Elden ayaktan düşünce evde istenmez, eve gidemez oldu. Zar zor Cadde-i Kebir’e (Beyoğlu’na) çıkmaya devam etti. Başını koyacak bir yer bulup sırt üstü yattı kaldırımlarda. Gelip gidenleri, ayakkabılarını seyretti. Futbol stadının yer altı tribünlerinde  ayaklarından izlediği futbolcuları, maçtan sonraki zafer yürüyüşlerini hatırladı. Özellikle de bağırarak yürüyenler geçerken.

Bir yürüyüşün içinden bir genç bir gün yanına geldi. Halini hatırını, bir arzusu olup olmadığını sordu. Birlikte yemek yediler. Genç yürüyüşü anlattı. Dinledi. Anladı. Burada yazılanları o gence anlatmadı.Yazılmamış olanları da.

Advertisements
This entry was posted in Sözle Fotoğraflar and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s